Een vriend in de politiek

PrintE-mail
19/10/2015

 

Geachte Gouverneur

Geachte leden van de deputatie

Geachte provincieraadsleden

Geachte aanwezigen

 

Beste Sander,

Toen gedeputeerde Dauwe de vraag stelde of ik hier deze avond wilde aanwezig zijn, heb ik direct ja gezegd. Ik zou deze viering niet willen missen. Maar toen ik eerder vandaag overliep wat ik hier wilde zeggen, was ik minder zeker van mijn stuk. Want hoe vat je –kort en bondig, zoals gevraagd door Jef- 30 jaar “deputé schap” samen?

Ik wil echter woord houden en ga hier toch een poging doen en ik probeer het samen te vatten in een paar woorden die– volgens mij- op jou als gedeputeerde van toepassing zijn. We kennen elkaar al een hele tijd en ik het was eigenlijk wel een behoorlijk lijstje, waarvan ik de belangrijkste overloop. Het kan ook geen toeval zijn dat de beginletters van de woorden die jou zo kenmerken overeenkomen met de letters van de partij die jij al die jaren trouw bent:

 

CVP/CD&V

C: Christendemocraat

V: vakman

P: provincialist

D: docent

V: vriend

 

Docent:

Sander,

Je bent ooit je carrière gestart als docent/lector aan de Arteveldehogeschool en medewerker aan de sociale school van het ACW. Je hebt dit ook nog lang gecombineerd met je deputé schap. En eigenlijk ben je dat voor mij nog steeds een beetje. Wie regelmatig met jou moet overleggen weet dat deze eigenschap af en toe de kop opsteekt, wanneer de geschiedenis van een bepaald dossier, een politieke wetenswaardigheid, bepaalde wetgeving, … moet geduid worden. Dan graaf jij in jouw olifantengeheugen en kan ons heel nauwgezet en met verbluffende didactische vaardigheden de belangrijkste achtergronden duiden. En iedereen hangt dan aan jouw lippen. Ik ben er vast van overtuigd, dat wanneer je geen gedeputeerde geworden was, we binnen het onderwijs zeker van jou gehoord hadden. Maar jij koos voor de politiek en daar zijn wij blij om.

 

Christendemocraat:

Maar je bent niet alleen een geboren “docent”, je bent ook – letterlijk- een geboren christendemocraat. Jouw vader en grootvader waren actief voor onze partij en jijzelf was ook vrij snel geëngageerd in wat we onder vrienden –de beweging- noemen. Het is dan ook niet meer dan logisch dat men jou al vrij snel aansprak om ook actief aan politiek te doen en je kandidaat te stellen voor de provincieraadsverkiezingen. Ook in de jaren tachtig was dit waarschijnlijk geen evidente keuze, want ook toen werd het provinciale bestuursniveau door sommigen in vraag gesteld. Maar jouw eerste liefde op politiek vlak althans was dus de provincie.

 

Provincialist:

En bij deze keuze bleef je ook. En zo werd je een echte provincialist. Reeds 30 jaar ben jij lid van de bestendige deputatie.  Op 8 november 1981 werd jij hier provincieraadslid. Sinds die tijd (en vanaf 1985 als gedeputeerde) zat je onafgebroken in deze Provincieraad. Ik denk dat we hier bijna letterlijk kunnen stellen dat je samen met dit bestuur, dat sinds 1981 heel wat bijkomende taken en ook medewerkers kreeg, gegroeid bent. Je hebt hier heel wat raadsleden, maar ook medewerkers zien komen en gaan en de meesten ken je ook bij naam en waarschijnlijk ook nog een hele achtergrond en familiegeschiedenis er bij. Als ik Sander zeg, dan denk ik aan “Oost-Vlaanderen” en omgekeerd. Jij en de provincie zijn bijna één En als gedeputeerde –bevoegd voor de financiën- zorg je ook voor het gezond blijven van deze provincie, als een goede huisvader, want – en Dien, ik weet dat Sander ook een echte familieman is- maar binnen dit bestuur lopen er heel wat van jouw kinderen rond. Ik bedoel dan de vele diensten, projecten en initiatieven waarvan jij aan de basis lag of waar je bij betrokken was. De meeste bevoegdheden heb je in de loop der jaren onder jouw hoede gehad (ik denk op cultuur na) en ook nu nog blijf je als eerste gedeputeerde heel wat van die zaken verder mee opvolgen. Je bent “nog maar” 30 jaar gedeputeerde, maar zoals jij alles mee opvolgt,  heb je daar volgens mij 60 jaar voor nodig gehad.

 

Vakman:

Want Sander, jij bent ook een vakman. Veel buitenstaanders beseffen dat niet altijd, maar in de politiek is het hard werken. Je inwerken in diverse dossiers, het wettelijke kader in het oog houden, zware beslissingen nemen en regelmatig terugkoppelen met het ruime netwerk dat je in de loop der jaren hebt opgebouwd. Ik begrijp zeer goed, dat het dan ook pijn doet wanneer mensen al dit werk soms in vraag stellen. Jij blijft dit niveau trouw en blijft er ook voor vechten. En –ook al sta ik hier als Vlaams minister- ik heb daar enorm respect voor en dat siert jou ook.

 

Sander, voor mij ben je een geboren docent, een geboren christendemocraat, een politiek vakman en een synoniem voor “provinciebestuur Oost-Vlaanderen”, maar meer dan dat ben je ook een vriend.

Men zegt wel eens dat je in de politiek geen vrienden hebt, of erger nog dat de grootste vijanden binnen je eigen partij zitten. En het klopt dat je in de politiek niet heel veel vrienden hebt, maar jou beschouw ik toch als één van die weinigen.

Ik hoor nu sommigen denken: “ja, maar politiekers zijn toch snel “ieders vriend”. Dat is waarschijnlijk waar, maar daar gaat het hier niet over. Vriendschap gaat bij mij over vertrouwen en onvoorwaardelijkheid.  Dat zijn de 2 eigenschappen van een echte vriendschap. En zo ervaar ik jou, als collega binnen onze partij en ook daarbuiten. Ik weet dat ik – ook al hebben we regelmatig tegengestelde belangen- op jou kan rekenen.

Als jij zegt dat je een dossier zal opvolgen, dan doe je dat ook (ook als je het niet zegt trouwens ;-). Je praat mensen niet naar de mond, maar zegt hen eerlijk waar het op staat en dat kan ik –en velen met mij- enorm waarderen. Tegelijkertijd ben je steeds op zoek naar oplossingen en – ook na 30 jaar als deputé- blijf je mensen helpen waar mogelijk. Wie aan jou een vraag stelt, krijgt steeds een correct antwoord.  En dat noem ik vertrouwen.

En vriendschap is ook onvoorwaardelijk. Je vraagt niet “en ik”, jij bent de man die voor iedereen die, gelijk welke rang, stand of beroep bij jou komt met een probleem mee op zoek gaat naar een oplossing. Ik heb het al meermaals meegemaakt dat – hoewel ik zeer goed weet dat je ergens niet achterstaat en dat je dat ook heel duidelijk intern zegt – dat je  toch in het openbaar de rangen sluit. Niet omdat je daar zelf iets bij te winnen hebt, maar omdat het algemeen belang voor jou steeds voorgaat op het persoonlijk belang. Als politieker ben je een echte vakman, je kent de stiel, maar je doet dit – ook na 30 jaar- nog steeds vanuit je hart en om mensen te helpen. Ik denk echt dat er weinigen zijn die dit na 30 jaar nog met zou een enorm enthousiasme doen. Dat siert jou enorm.

Jij doet aan politiek voor de mensen, die je wil helpen. Feit dat je nog steevast elke week aan dienstbetoon doet en een zitdag hebt.

En ook de passie voor je bevoegdheden gaat niet weg, bijvoorbeeld hoe je elke toespraak afrondt met “vergeet niet dat aan de basis van spijs en drank, boeren en boerinnen staan…” maar wellicht zal je dat straks ook wel terug in de mond nemen.

 

Sander,

Ik besef dat ik jou te kort doe door 30 jaar deputé schap te proberen samenvatten in slechts een paar woorden, want uiteraard ben je veel meer dan dat. Ik wil je in elk geval van harte proficiat wensen met deze prestatie en wens jou nog vele mooie jaren, als gedeputeerde, maar ook binnen de familie en je persoonlijke leven. En doe zo verder, we blijven op jou rekenen.

Dikke merci

Bedankt

Joke Schauvliege

(Foto: Provincie Oost-Vlaanderen)